Şirin Amigurumi...

Şirin amigurumiyi hafta sonunda bitirdim.Mert'e teyzesinden yılbaşı hediyesi olarak İstanbul'a gidecek.İşin fenası Efe çok sevdi, Mert'e gitmesin diye  bir ara dolabına sakladı.Sana da Calliou öreceğim deyip ikna ettim.Yılbaşından sonra ilk işim bu olacak....

  Şirin ve ilk amigurumim Hipo...

Mim...

Bilge'nin Annesi geçenlerde bir mim yollamış bana. Konusu hakkımdaki 7 gerçek.Düşündüm düşündüm, insanın kendi özelliklerine ilişkin bir şeyler yazması pek zormuş.Yine de ilk aklıma gelenleri sıraladım.

* Çok eleştiren bir insanımdır.Başak burcunun tüm özelliklerini gösteririm.Ama eleştirilerim kırıcı değil daha çok pozitif yöndedir.

* İnsanların özel hayatlarını merak etmem ve karışmam.Daha ilk tanışmamda hayatımı merak edip, sürekli soru soranlardan hiç hoşlanmam.

*Beklemekten nefret ederim.Sıra da önüme geçirtmem.Saygısızlık etmem ama edilmesine de izin vermem.

*Günlük hayatta her şeye maydanoz olurum.Çöpü yere atanları, küfür edenleri, yüzüme sigara üfleyenleri ve itenleri mutlaka uyarırım.Bu yüzden hep öğretmen zannederler beni.

*Şarkı söylemeyi , dansetmeyi çok severim.Arabeski sadece Işın Karaca'dan dinlemeyi seviyorum.

*Felsefe konuları benim için ağırdır ama tarihe bayılırım.

*Resim çektirmekten nefret ederim.Resim çekmeyi ise çok severim..

Ben bu mimi yanıtlamak isteyen bütün arkadaşlarıma gönderiyorum..

Eski Bir Sanat-Tezhip ve İlk Şirin Denemem...

 Tezhip ve Hat sanatına ilgim küçüklüğüme dayanıyor.İlkokulda ilk Kuran'ımızı Hacıdedem almıştı bize ve her çocuğun bir Kuran'ı olmalı demişti .Bir arkadaşımla birlikte kendi isteğimizle 4-5 yıl yazları arka sokağımızda oturan yaşlı bir çifte  Kur'an dersine gitmiştik.Çok tatlı insanlardı, hiç zorlama ve kısıtlama getirmeden Kur'an'ı bize sevdirdiler.Aradan geçen bu kadar sene de bile hala Kur'an okuyabiliyorsam onlar sayesindedir.Ancak yaz derslerimiz 4 sene sonra hastalıkları yüzünden bitti ve biz bir camiye ders için gittik.O yaşlı insanların sevecenliğinden ve hoşgörüsünden sonra oradaki bayan hocanın despotluğu bizi yıldırdı ve ders isteğimiz o yaz bitti.Ama ben Kur'anımı her açtığımda o tatlı çifti hatırlarım ve sevgiyle anarım..Neyse nereden nereye.İşte Kuran'ımdaki  süslemeler ve yazılar  o yıllarda çok hoşuma giderdi.Tek tek hepsini inceler, hayran kalırdım.Yıllar sonra aynı zevki Orhan Pamuk'un Benim Adım Kırmızı romanında hissettim.Geçen gün lojmanda bir komşumun kermes için tezhip ile süslediği kitap ayraçlarını görünce bu sebeplerle hemen  satın aldım.Ara sıra hayranlıkla inceliyorum.Kendi evinde bunun bir kaç katı güzellikte eserler var.(Bu arada Tezhip (Osm: Tezhib) kelimesi, Arapça zeheb (altın) kökünden türemiş olup, ‘altınlamak’ anlamına gelir. Çoğulu olan “tezhibat” “altınlama süslemeler” demektir. Tezhip günümüzde daha çok İslam kökenli kitap bezeme sanatlarına verilen addır.Daha çok bilgi burada..)

Tezhip hayran olsamda gözlerim yüzünden, benim için zor bir sanat.Bende örgülerle idare ediyorum.En son yeğenim için başladığım şirinin bir tek parmak ve elleri kaldı.Şirini  Amigurumi forumda Gül'ün verdiği tarife göre örüyorum.Büyük bir oyuncak olacak.Amigurumi forum artık yeni adresinde..

(İzninizle bugün bloğum sevdiğim kişiye ait.Bugün yıldönümümüz.Ama evlilik yıldönümü değil, bugün birlikte olmaya karar verdiğimiz gün.Onun için bütün günlerden daha özel ve kıymetli...)

Seviyorum Seni 

Seviyorum seni ekmeği tuza banıp yer gibi 
Geceleyin ateşler içinde uyanarak 
Ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi, 
Ağır posta paketini, neyin nesi belirsiz, 
Telaşlı, sevinçli, kuşkulu açar gibi. 
Seviyorum seni denizi ilk defa uçakla geçer gibi. 
İstanbul'da yumuşacık kararırken ortalık 
İçimde kımıldanan birşeyler gibi 
Seviyorum seni 'yaşıyoruz çok şükür' der gibi. 

                                                 Nazım Hikmet Ran

Yıllar çok hızlı geçiyor.Bugün 22 senemiz bitti.Bu şiiri ilk olarak senden duymuştum tam 22 sene önce.Aslında Nazım ustayı da seninle tanıdım ben, Hasan Hüseyin'i de.Hep güç verdin bana, hep yanımda oldun.Dik durmamı sağladın, boyun eğmememi.Çarkın bir dişlisi olmadan yaşanabileceğini senden öğrendim ben prensiplerime sahip çıkmayı da.Memleketimde kadına yapılan şiddeti gördükçe hep senin gibi erkeklerin daha çok olması için dua ediyorum ve dua ediyorum ki hep yanımda ol, hep hayatımı, beni çoğalt...

Yılbaşı Lösev Etkinliği..

Onları hiç unutmadık aslında.

Nasıl unuturuz?

Onlar bizim savaşçı,yürekli,lösemili çocuklarımız..

Sizde yılbaşında hasta bir çocuğu sevindirmek isterseniz, sevgili Tülin ablanın bloğunda başlattığı etkinliğe bir bakın.En son geçen 23 Nisanda onlar için oyuncak yastıklar yapmıştım.Şimdi yapacaklarımı ve alacaklarımın listesini yapmaya başladım.Bir çocuğu sevindirmekten daha güzel bir şey olabilir mi?

Hafta Sonu ve Yavru Baykuş Yastık...

Hafta sonu baykuş yastığımın biraz daha küçüğünü bitirdim.İlk yaptığım gözüme fazla büyük gelmişti, bunun ebatları daha iyi oldu.

Düğmeleri alt kısmına koydum.İpim Kartopu Feriye-İnce.

  Anne baykuş-yavru baykuş...



Çikolata Kutusundan Yüzük Kutusuna...

Takı takmayı çok severim, favorim ise yüzüktür.Böyle olunca yüzüklerin sayısı giderek arttı ve daha önce kullandığım  kutular küçük kaldı.Ben de büyük bir çikolata kutusunu yüzüklerim için yeniden düzenledim.Malzemeler, oğluşlar tarafından kısa sürede tüketilen çikolataların kutusu, koltuk macerasından  kalan bir parça kumaş,annemden getirdiğim dantel parçası ve ince harç.İçi içinde yine koltuklardan  kalma bir tabaka sünger ve kadife parça kumaş..

 Sıcak sillikonla kumaşı kutunun üstüne yapıştırdım.Kutunun diğer kısımlarını rengini beğendiğim için özellikle uygun bir kumaş buldum.Kenarlarına ince harcı yapıştırdım.

 Gelelim üstüne.Danteli üstüne yapıştırıp, kenarlarına ince harçtan geçtim.Ve sonuç..

İçi içinde süngerin üstüne kumaşı kaplayıp, bıçakla yüzük yerlerini kestim.Bu kısım istediğim kadar düzgün olmadı.Tabaka süngeri düzgün kesmek zor oluyormuş..

 Yüzüklerim yine sığmadı ama en sevdiklerim bir yerde toplanmış oldu..

Sıkışık Zamanlarda Yapılanlar...

Yine arşivimden bir resim.Geçen Ramazan bayramında,eşimin en küçük kardeşi için bayramın son günü söz kesilmesine karar verildi. Bayram olduğu için çicekçi ve bir milyonculardan başka açık dükkan bulamadık.Sonunda bir milyoncudan simli ve ayaklı pasta altlıklarından alıp, üstüne Şölen'in kalp çikolatalarını dizdik.Çicekçiden aldığımız tüller,inciler ve şans eseri bulduğum çiceklerle süsleyip,kısa zamanda böyle bir şey hazırladık.

 Bu ise yeni yaptığım bir süs.CDnin üzerine arkadaşımın verdiği çicekleri silikonla yapıştırdım.

MTA Tabiat Tarihi Müzesi ve Enerji Parkı...

Bugün resim arşivimi düzenlerken, bir kaç ay önce gittiğimiz MTA'nın tabiat tarihi müzesinin resimlerini   eklemeyi unuttuğumu farkettim.Müzenin tekrar açılmasını uzun süre bekledik ama beklediğimize değdi.MTA çok güzel bir iş çıkarmış.Müzeye bizim oğlanları ve arkadaşlarını götürdük, onlar yoruldu ama biz yorulmadık.

Müze bir kaç kattan oluşuyor.Girişte dünyamızın yer aldığı güneş sistemi maket olarak oluşturulmuş.

Bu tartı çok  ilginçti.Diğer gezegenlerde ağırlığınızın ne kadar olduğunu gösteriyor.( Mars'ta 5 kg olduğumu görünce orada yaşamak nasıl olur diye düşünmedim değil!!!!)

Üst katın ortasında dinazor fosilleri var.Çok etkileyici.

Diğer kısımlar MTA'nın yıllarca yaptığı araştırmalar sırasında çıkardığı fosiller ve taş kolleksiyonundan oluşuyor.

Dünyanın gelişimini adım adım izliyorsunuz.

Müzenin karşısında Enerji Parkı yer alıyor.

Parkın bina kısmında nükleer, rüzgar , kömür santrallarının çalışma esasları detaylı bir şekilde gösterilerek maketlerle anlatılmış.

Bio-Dizel santraller çevre dostu, mesela gübreden enerji üretebiliyorsunuz.

Rüzgar ölçüm aleti.Bu aletleölçülen değerlere göre rüzgar santralları kuruluyor.

Parkın bahçesinde uygulamalı olarak enerji sistemleri gösterilmiş.Bu kısım TPAO'nun..

Rüzgar santralının türbini.

Petrol arama platformu...

Bir yeraltı kömür ocağı..

Sadece çocuklar için değil, bizim içinde öğretici ve güzel bir gezi oldu.Ankara'da oturuyorsanız, uğramanızı tavsiye ederim...

Eskiler ve Yeniler...

Geçen gün kalın kazaklarımı hurçlardan çıkarırken elime eskiden ördüğüm kazaklar geçti.O zamanlar ikisini de severek örmüştüm, zor gelmemişti ama şimdi örebilirmiyim bilmiyorum.İlkinin modelini Almanca bir örgü dergisinden bulmuştum diye hatırlıyorum.Kollarında da aynı modelden var.

 Saç örgülü kazaklar çok modaydı o zaman.Hoş ben her zaman sevmişimdir saç örgüsünü.Böyle fazla saç örgüsü olunca da, bir matematik problemi çözmek kadar zevk veriyor bana.(Yani o zamanlar diyeyim...)

 Sıra da yeni yaptığım daha basitlerde.Eşime daha önce başladığım atkı..

 Bu ise ipini merak ettiğim için ördüğüm fırfır atkı.İpi Alize Dantela.Ben 5 ilmekten yaptım.Bitmesine 5 sıra kala eksilterek bitirdim.Güzel bir ip, atkı dışında da farklı şeyler yapılabilir. 

Hırka Bitti...Atkılara Devam...

Eşime ördüğüm hırka umduğumdan çabuk bitti.Hatta biraz uzun örmüşüm ama o beğendi..

 Üstünde duruşu..

  Bu da son başladığım atkı.Çelebi'nin kendinden desenli pırıl ipleri ile atkı örmek çok zevkli.Bu ipleri Tülin abla ile Ulus'taki Çelebi'nin satış mağazasından almıştık...